و اهل سنّت در اين باره اخبارى نقل كرده‌اند كه امير المؤمنين عليه السّلام در حال ركوع انگشترش را صدقه داد و خداوند متعال از عمل او قدر دانى كرد و اين آيهء شريفه را دربارهء او نازل فرمود . و ما مىبينيم كه رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - چنين فرموده است : « هر كس را كه من مولا و آقاى او هستم ، على مولا و آقاى اوست » و هم به على عليه السّلام فرمود : « تو نسبت به من همچون هارونى نسبت به موسى جز اين كه پس از من پيامبرى نيست . » و مىبينيم كه مىفرمايد : « على ، وام مرا مىپردازد و از طرف من به وعده‌اى كه داده‌ام عمل مىكند ، و او جانشين من است پس از من . . . » امام بزرگوار در اين بخش از سخنان خود ، به برجسته‌ترين حديث نبوى يعنى حديث ثقلين اشاره فرموده است كه رسول گرامى - صلّى اللّه عليه و آله - در اين حديث سرانجام قطعى امّت را اعلام كرده و او را در آستانهء پيروزى قرار داده و ضمانت فرموده است كه در مسير حركت و راهى كه در پيش دارد گمراه و منحرف نمىگردد ، به اين شرط كه به كتاب خدا چنگ بزند و رهبرى روحى و جسمى خود را به اهل بيت عليهم السّلام بسپارد كه خداوند از ايشان پليدى را بر طرف كرده و پاك و پاكيزه قرار داده است . امام عليه السّلام از آن جهت حديث ثقلين را برگزيده است كه اين حديث شريف از نظر سند و دلالت از نهايت اهميت برخوردار است و علماى اسلامى ، بر درستى اين حديث اجماع دارند . و ما در پاورقى به بعضى از مصادر آن اشاره مىكنيم [ 1 ] . و اما دلالت حديث ، بر لزوم پيروى اهل بيت عليهم السّلام ، واضح است كه خداى متعال آنان را قرين قرآن مجيد فرموده است كه بر هر مسلمانى پيروى و اطاعت از قرآن واجب است ، همان طورى كه قرآن از بطلان و خطا پاك است همچنين عترت طاهره عليهم السّلام از خطا مصونند ، اگر نه مقايسهء آن دو صحيح نبود . و همان

--> [ 1 ] مسند احمد بن حنبل : 4 / 366 ، صحيح ترمذى : 2 / 308 ، سنن بيهقى : 20 / 148 ، كنز العمّال : 7 / 102 ، مستدرك الصّحيحين : 3 / 109 ، طبقات ابن سعد : 2 / بخش دوم / ص 2 .